Αποχαιρετώντας τη blogόσφαιρα

Με πόνο καρδιάς και πραγματική στεναχώρια σας ανακοινώνω ότι κλείνω το blog.

Κατέληξα μετά από πολύ σκέψη στην απόφαση αυτή, καθώς ήρθα αντιμέτωπος με εξελίξεις που δεν μπορούσα να προβλέψω.

Πριν από δύο ημέρες, μια εφημερίδα που λέγεται Το Άρθρο κυκλοφόρησε το πρώτο της φύλλο. Όπως κάποιοι από εσάς ξέρετε, είχε ένα ένθετο με θέμα τα blogs, στο οποίο είχε αντιγράψει κείμενα από διάφορα blogs, ανάμεσα στα οποία και από το δικό μου.

Καταρχήν, θεωρώ ανήθικο το να αντιγράφεις κείμενα από το Ίντερνετ και να τα μεταπωλείς. Σιγά το νέο, θα μου πείτε. Από τη στιγμή που θα δημοσιοποιήσεις κάτι στο Ίντερνετ, γίνεται κτήμα όλων. Συμφωνώ. Και σιγά την υψηλή λογοτεχνία που έγραφες, θα μου πείτε δικαίως. Και θα συμφωνήσω και πάλι. Δεν έχει όμως να κάνει με το τι έγραφα και πού το έγραφα, απλά θεωρώ ανήθικο να γεμίζει κάποιος την ύλη του εντύπου του με αυτό τον τρόπο (copy-paste) και όχι πληρώνοντας συντάκτες. Γιατί έχει μια επιχείρηση η οποία έχει (διαφημιστικά ή άλλα) έσοδα.

Τέλος πάντων, αυτό είναι το λιγότερο. Πείτε ότι είναι θέμα προσωπικής άποψης. Συμφωνώντας λοιπόν ότι το Ίντερνετ είναι κτήμα όλων, θα ήθελα η εφημερίδα αυτή να είχε μπει στον κόπο να με πάρει ένα τηλέφωνο και να με ρωτήσει. Γιατί θα τους έλεγα Οχι. Για ποιο λόγο;
Γιατί έτσι. Γιατί δεν γουστάρω.

Από το πρωί της Κυριακής, τουλάχιστον 6-7 γνωστοί με έχουν πάρει τηλέφωνο να με ρωτήσουν αν έχω blog, αναγνωρίζοντας στοιχεία από το κείμενο.
Κάποιοι από το χώρο εργασίας μου. Η τελευταία αυτή εξέλιξη εξανέμισε κάθε διάθεση να συνεχίσω το blog, για λόγους που φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε όλοι σας. Εκτός του ότι έπαψε να έχει πλάκα, μου δημιούργησε άγχος, για λόγους που επίσης υποθέτω ότι φαντάζεστε.

Θα μου πείτε, τι σου φταίει εφημερίδα, αφού ούτως ή άλλως είχες όλα αυτά τα στοιχεία στο Ίντερνετ. Θα συμφωνήσω πως δεν φταίει το κάθε έντυπο για το τι γράφω εγώ στο blog μου. Και εγώ, το μεγάλο μου το στόμα το πλήρωσα πολλάκις.
Απλά, τώρα το κακό απόγινε. Και στην πραγματικότητα δεν φταίει κανένας άλλος εκτός από μένα, τι να κάνουμε.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους στον ένα χρόνο που είχα το «Από το Γραφείο» μπήκαν στον κόπο να αφήσουν ένα σχόλιο. Ιδίως τα παιδιά στη διπλανή στήλη με τα links, που ήταν οι πιο τακτικοί –και αυτοί που διασκέδαζα να διαβάζω περισσότερο και θα συνεχίσω να διαβάζω. Είχε πλάκα να αφήνω ένα κείμενο και σε δύο ώρες να βρίσκω σαράντα ή πενήντα σχόλια (παρέμβαση κοινού: ψωνάρααααα!).
Δεν έχω τίποτα άλλο να πω, σας ευχαριστώ όλους. Πέρασα ωραία.

ΥΓ. Τα σχόλια τα άφησα ανοιχτά, επειδή τα άφηνα πάντα. Μου φάνηκε πιο ταιριαστό, αν και λιγότερο δραματικό.